Yıldız Toplayıcısı Lale

Bir zamanlar Lale adında, gökyüzüne bakmayı çok seven küçük bir kız vardı. Her gece penceresinin önüne oturur, yıldızları sayardı.

Bir gece bir yıldız gökyüzünden kaydı ve bahçeye düştü! Lale hemen terliklerini giyip dışarı koştu.

Çimenlerin arasında küçük, parlak bir ışık titreşiyordu. Lale yaklaştı. Bu minicik bir yıldızdı ve ağlıyordu.

"Neden ağlıyorsun?" diye sordu Lale.

"Ben Yıldızcık," dedi yıldız. "Gökyüzünde oynarken düştüm. Eve dönemiyorum."

Lale yıldızı avucuna aldı. Sıcacıktı, tıpkı bir mum gibi. "Sana yardım edeceğim!"

Ama nasıl? Gökyüzü çok yüksekti.

Önce bir merdiven getirdi. En üst basamağa çıktı ama gökyüzüne ulaşamadı.

Sonra bir balon buldu. Yıldızcık'ı balonun ipine bağladı. Ama balon çatıya takıldı.

Lale düşündü, düşündü. Sonra aklına bir fikir geldi.

"Yıldızcık, sen en çok neyle parlıyorsun?"

Yıldızcık biraz düşündü. "Mutlu olunca daha çok parlıyorum. Ve parladıkça hafifliyorum."

"O zaman seni mutlu edeceğim!"

Lale ona en sevdiği şarkıyı söyledi. Yıldızcık biraz parladı.

Ona en komik fıkrasını anlattı. Yıldızcık güldü ve biraz daha parladı.

Sonra bulutlarla dolu bir gökyüzünün resmini çizdi ve ona gösterdi. Yıldızcık daha da parladı.

En son, Lale onu nazikçe kucakladı. "Seni tanıdığım için çok mutluyum Yıldızcık."

Yıldızcık o kadar mutlu oldu ki ışıl ışıl parladı ve yavaşça Lale'nin avucundan yükselmeye başladı!

Yukarı, yukarı, daha yukarı...

"Teşekkür ederim Lale!" diye seslendi Yıldızcık. "Seni hiç unutmayacağım!"

Ve gökyüzündeki yerine yerleşti.

O geceden sonra Lale ne zaman pencereden baksa, gökyüzünde diğerlerinden biraz daha parlak, ona göz kırpan bir yıldız gördü.

Ve her gece yatmadan önce fısıldadı: "İyi geceler Yıldızcık."