Uzaylı Bip'in Dünya Ziyareti

Çok uzaklarda, mor bir gezegende Bip adında küçük, yeşil bir uzaylı yaşardı. Bip'in üç gözü, iki anteni ve parıldayan bir uzay gemisi vardı.

Bip her gece teleskobuyla mavi, küçük bir gezegeni izlerdi. "Orada kimler yaşıyor acaba?" diye merak ederdi.

Bir gün uzay gemisine bindi. Vııın! Yıldızların arasından geçti, kuyruklu yıldızların yanından süzüldü ve sonunda mavi gezegene vardı.

Gemisi bir bahçeye yumuşakça kondu. Puf!

Bahçede Defne adında bir kız oynuyordu. Bip'i görünce gözleri kocaman açıldı.

"Merhaba," dedi Bip çekinerek. "Ben Bip. Uzaydan geldim."

Defne hiç korkmadı. "Merhaba Bip! Ben Defne. Dünyaya hoş geldin!"

Defne, Bip'e dünyayı tanıtmaya başladı.

Ona bir çiçek gösterdi. Bip kokladı. "Hapşu!" Antenleri sallandı. İkisi de güldü.

Ona bir dondurma verdi. Bip tattı. "Bu soğuk ve tatlı! Bizim gezegende böyle bir şey yok!"

Ona bir köpek yavrusu gösterdi. Köpek Bip'in yüzünü yaladı. Bip kıkırdadı. "Gıdıklanıyor!"

Sonra birlikte salıncakta sallandılar. Yukarı, aşağı, yukarı, aşağı.

Akşam olunca Bip, Defne'ye kendi gezegenini anlattı. "Bizim gezegende üç ay var. Ağaçlar mor ve geceleri şarkı söylüyorlar."

"Vay! Çok güzelmiş!" dedi Defne.

Bip'in eve dönme zamanı gelmişti. Defne'ye parlayan küçük bir taş verdi. "Bu bir yıldız taşı. Gece gökyüzüne bakınca beni hatırla."

Defne de Bip'e bir papatya verdi. "Bu da sana. Dünyayı hatırla."

Bip uzay gemisine bindi ve el salladı. Vııın! Gökyüzüne yükseldi.

O gece Defne pencereden baktığında gökyüzünde mor bir ışık göz kırptı. Elindeki taş da aynı anda parladı. Bip ona iyi geceler diyordu.