Kirpi Diken'in Sarılması

Ormanda Diken adında küçük bir kirpi yaşardı. Sırtı sivri sivri dikenlerle kaplıydı.

Diken arkadaşlarını çok severdi. Ama bir derdi vardı: kimseye sarılamıyordu.

Tavşan'a sarılmak istedi. "Ay, batıyor!" dedi tavşan.
Ayıcığa sarılmak istedi. "Ay, batıyor!" dedi ayıcık.

Diken üzüldü ve bir ağacın altına oturdu. "Ben kimseye sevgimi gösteremiyorum," dedi.

Bunu duyan bilge baykuş daldan indi. "Diken, sarılmak sevgiyi göstermenin sadece bir yolu," dedi. "Başka yollar da var."

"Mesela ne?" dedi Diken.

"Düşün bakalım."

Diken düşündü. Sonra kalktı ve koştu.

Tavşan'a bir demet yonca götürdü. Tavşan çok sevindi.

Ayıcığa, ağacın tepesindeki bal kovanını buldu. Ayıcık çok sevindi.

Sincaba, kaybettiği cevizi bulup getirdi. Sincap çok sevindi.

Akşam olunca bütün arkadaşları Diken'in yanına geldi.

"Diken, bugün bize ne kadar iyi davrandın," dediler. "Biz de sana bir sarılma hediye etmek istiyoruz."

"Ama dikenlerim batar," dedi Diken.

Tavşan güldü. "Bizim bir fikrimiz var!"

Hepsi Diken'in etrafında el ele tutuştu ve kocaman bir halka yaptı. Sonra yavaşça yaklaştılar. Kimseye diken batmadı ama Diken sevgiyle sarılmış hissetti.

"Bu dünyanın en güzel sarılması," dedi Diken mutlulukla.