Gece Lambası Minik

Bir çocuk odasında Minik adında küçük bir gece lambası yaşardı. Minik ay şeklindeydi ve sarı, yumuşak bir ışık saçardı.

Her akşam çocuk yatağına girince Minik yanardı. Tık! Oda sıcacık bir ışıkla dolardı.

Ama bir akşam Minik'in ışığı titredi. Pıt pıt pıt... Ve söndü!

Oda karardı. Çocuk yorganını başına çekti. "Minik, neredesin?"

Minik çok üzüldü. "Işığım bitti," diye fısıldadı. "Artık ona yardım edemem."

Tam o sırada pencereden bir ışık süzüldü. Gökyüzündeki Ay'dı bu!

"Merak etme Minik," dedi Ay. "Bu gece ben yardım ederim."

Ay ışığını odaya gönderdi. Gümüş rengi bir ışık halıya, dolaba, oyuncakların üstüne yayıldı.

Çocuk yorganın altından başını çıkardı. Oyuncak ayısı yerindeydi. Kitapları yerindeydi. Her şey aynıydı.

"Karanlıkta da her şey yerli yerinde," dedi çocuk şaşırarak.

Pencereden yıldızlar da göz kırptı. Parıl parıl.

Ertesi sabah babası Minik'in pilini değiştirdi. Tık! Minik yine yandı.

O akşam çocuk dedi ki: "Minik, artık karanlıktan korkmuyorum. Ama yine de yanımda kal, olur mu?"

Minik sevinçle parladı. "Her gece buradayım."

Ve çocuk huzurla uyudu. Ay pencereden gülümsedi, Minik de odayı sıcacık bir ışıkla doldurdu.