Deve Hörgüç'ün Su Matarası

Altın sarısı kumların ortasında Hörgüç adında genç bir deve yaşardı.

Bir sabah Hörgüç uzun bir yolculuğa çıkacaktı. Annesi ona bir su matarası verdi. "Yolda susarsan içersin," dedi.

Hörgüç yola çıktı. Pat pat pat, kumlarda yürüdü.

Bir süre sonra bir kertenkele gördü. Kertenkele bir taşın gölgesinde nefes nefese yatıyordu.

"Çok susadım," dedi kertenkele.

Hörgüç matarasını açtı ve ona biraz su verdi. Kertenkele kana kana içti. "Teşekkür ederim!"

Biraz daha yürüdü. Bir kuş gördü. Kuşun kanatları yorgun düşmüştü.

"Su... lütfen," dedi kuş.

Hörgüç ona da su verdi. Kuş içti ve kanatlarını çırptı. "Teşekkür ederim!"

Sonra bir tilki yavrusu gördü. O da susamıştı. Hörgüç ona da su verdi.

Akşam olunca Hörgüç'ün kendisi susadı. Matarasını açtı. Ama içinde tek damla bile kalmamıştı!

Hörgüç oturdu ve iç çekti. "Ne yapacağım şimdi?"

Tam o sırada tepesinde kuş belirdi. "Hörgüç! Beni takip et!"

Kertenkele de kumların arasından çıktı. "Biz bir yer biliyoruz!"

Kuş uçtu, kertenkele koştu, tilki yavrusu yolu gösterdi. Hörgüç onların peşinden gitti.

Kum tepesini aşınca gördü: palmiye ağaçlarının arasında pırıl pırıl bir vaha!

Hörgüç kana kana su içti. Sonra arkadaşlarıyla birlikte palmiyelerin altında yıldızları izledi.