Denizaltı Kütüphanesi

Masmavi denizin en derin yerinde, mercanların ve yosunların arasında kimsenin bilmediği bir kütüphane vardı: Denizaltı Kütüphanesi.

Bu kütüphanenin kitapları sudan korkmazdı. Sayfaları deniz kabuğundan, harfleri ise inci tozundan yapılmıştı.

Kütüphanenin bekçisi Bilge adında yaşlı bir deniz kaplumbağasıydı. Bilge tam iki yüz yaşındaydı ve kütüphanedeki her kitabı okumuştu.

Bir gün kütüphanenin kapısında küçük bir ahtapot belirdi. Adı Mürekkep'ti.

"Merhaba," dedi Mürekkep çekinerek. "Ben okuma öğrenmek istiyorum ama hiç bilmiyorum."

Bilge gözlüğünü düzeltti ve gülümsedi. "Hiç merak etme. Her okur bir zamanlar hiç bilmiyordu."

O günden sonra Mürekkep her gün kütüphaneye geldi. Bilge ona harfleri öğretti. A, deniz anası gibi. B, balon balığı gibi. C, cüce deniz atı gibi...

Mürekkep çok çalıştı. Sekiz koluyla sekiz kitabı birden tutabiliyordu ama önce bir kelimeyi okumayı öğrenmesi gerekiyordu.

Ve bir gün başardı! İlk kelimesini okudu: "D-E-N-İ-Z."

"Deniz!" diye bağırdı sevinçle. Kütüphanedeki bütün balıklar onu alkışladı.

Mürekkep okudukça yeni dünyalar keşfetti. Bir kitapta karlı dağların zirvesine tırmandı. Bir başkasında çölde develerle yolculuk yaptı. Bir diğerinde uzaya çıkıp yıldızlarla dans etti.

"Bilge," dedi bir gün, "ben hiç denizden çıkmadım ama bütün dünyayı gezdim!"

"Kitapların sihri budur," dedi Bilge. "Seni bulunduğun yerden alıp her yere götürürler."

Bir gün korkunç bir fırtına koptu. Dalgalar kütüphanenin çatısını sarstı. Raflardan kitaplar düşmeye başladı!

Bilge yaşlıydı ve yavaştı. Bütün kitapları kurtaramazdı.

Ama Mürekkep hemen harekete geçti. Sekiz koluyla sekiz kitabı birden yakaladı. Sonra sekiz kitap daha. Sonra sekiz tane daha!

Ve mürekkebini kullanarak suyu kararttı, böylece dalgaların çektiği küçük balıklar korkup kütüphaneye sığındı ve güvende kaldılar.

Fırtına geçtiğinde tek bir kitap bile kaybolmamıştı.

Bilge, Mürekkep'e sarıldı. "Ben artık çok yaşlandım. Bu kütüphaneye sevgiyle bakacak birine ihtiyacım var. Sen olur musun?"

Mürekkep'in gözleri parladı. "Bu dünyadaki en güzel iş olur!"

Ve o günden sonra Mürekkep, Denizaltı Kütüphanesi'nin yeni bekçisi oldu. Okumayı bilmeyen küçük balıklara, yengeçlere, deniz yıldızlarına harfleri öğretti.

Çünkü biliyordu ki okumayı öğrenen her canlı, bütün dünyayı gezebilirdi.