Deniz Yıldızı Beşkol

Masmavi denizin dibinde Beşkol adında turuncu bir deniz yıldızı yaşardı.

Beşkol'un beş kolu vardı ve çok yavaş hareket ederdi. Diğer deniz canlıları ise çok hızlıydı.

Balıklar vızır vızır yüzüyordu. Yunuslar dalgaların üstünden atlıyordu. Ahtapot sekiz koluyla hızla kayıp gidiyordu.

"Keşke ben de onlar gibi hızlı olsaydım," diye iç çekti Beşkol.

Bir gün denizde büyük bir telaş başladı. Küçük bir balık yavrusu, Pullu, kayalıkların arasında kaybolmuştu!

Bütün balıklar aramaya çıktı. Vızır vızır yüzdüler ama kayalıkların arası çok dar ve karanlıktı. Hiçbiri sığamadı.

Yunuslar dalgaların üstünden baktı ama göremediler. Ahtapot kollarını uzattı ama ulaşamadı.

Beşkol yavaşça kayalıklara doğru ilerledi. "Ben deneyebilirim," dedi.

Diğerleri ona baktı. "Ama sen çok yavaşsın!"

Beşkol cevap vermedi. Yassı gövdesiyle dar aralıklardan kolayca geçti. Kollarıyla kayalara tutunarak ilerledi.

Karanlık bir köşede minik bir ses duydu. "Yardım edin..."

Bu Pullu'ydu! Bir yosun yığınına takılmıştı.

Beşkol beş koluyla yosunları yavaşça çözdü. Pullu kurtuldu!

"Arkamdan gel," dedi Beşkol. Ve Pullu'yu yavaş yavaş, güvenle kayalıklardan çıkardı.

Dışarıda herkes bekliyordu. Pullu'nun annesi sevinçle yavrusuna sarıldı.

"Beşkol," dedi ahtapot, "biz hızlıyız ama sen dar yerlerden geçebiliyorsun ve kayalara tutunabiliyorsun. Bu bizim yapamadığımız bir şey!"

Beşkol utangaç bir şekilde gülümsedi. O günden sonra hiç hızlı olmayı dilemedi. Çünkü yavaş ama kendine özgü olmanın da çok güzel bir şey olduğunu öğrenmişti.