Bulut Fabrikası

Gökyüzünün en yüksek yerinde, kimsenin bilmediği bir fabrika vardı: Bulut Fabrikası.

Burada bulutlar yapılırdı. Pamuk gibi beyaz bulutlar, yağmur taşıyan gri bulutlar, gün batımında pembeye boyanan bulutlar... Hepsi bu fabrikadan çıkardı.

Fabrikanın müdürü Pofidin Bey'di. Pofidin Bey'in bembeyaz, kabarık bir sakalı vardı ve sakalı da tıpkı bir bulut gibi yumuşaktı.

Bir sabah fabrikaya Efe adında meraklı bir çocuk geldi. Nasıl mı? Rüyasında bir uçurtmaya tutunmuş ve gökyüzüne kadar uçmuştu.

"Merhaba!" dedi Efe. "Burası neresi?"

Pofidin Bey şaşkınlıkla baktı. "Bulut Fabrikası'na hoş geldin! Yüzyıllardır buraya hiç çocuk gelmemişti."

Pofidin Bey ona fabrikayı gezdirdi. Kocaman kazanlarda deniz buharı kaynıyordu. Bulut işçileri buharı toplayıp yumuşacık toplar haline getiriyordu. Sonra bu toplar rüzgâr tünellerinde kabartılıyor ve gökyüzüne gönderiliyordu.

"Vay!" dedi Efe. "Peki bulutların şekillerini kim veriyor?"

Pofidin Bey'in yüzü asıldı. "İşte sorun da bu. Bulut Şekillendiricimiz emekli oldu. Artık bütün bulutlar yuvarlak çıkıyor. Aşağıdaki çocuklar gökyüzüne baktıklarında hiçbir şekil göremiyorlar."

Efe düşündü. Kendisi de bulutlara bakıp şekiller bulmayı çok severdi.

"Ben deneyebilir miyim?" diye sordu.

Pofidin Bey ona özel bir eldiven verdi. "Bu eldivenle bulutlara istediğin şekli verebilirsin."

Efe ilk bulutu aldı. Ona uzun bir hortum, iki kocaman kulak verdi. Bir fil oldu!

Sonra bir bulutu uzattı, kanatlar ekledi. Bir ejderha oldu!

Bir bulutu kıvırdı, yuvarladı. Bir kedi oldu, uyuyan bir kedi.

Efe durmadan çalıştı. Tavşanlar, gemiler, kaleler, dinozorlar, çiçekler yaptı. Hepsini gökyüzüne gönderdi.

Aşağıda, dünyada çocuklar başlarını kaldırdı. "Bakın! Bir fil!" "Orada bir ejderha var!" "Şu bulut kediye benziyor!"

Bütün dünya gökyüzüne bakıp gülümsüyordu.

Pofidin Bey sevinçten havalara uçtu. "Efe, sen harikasın! Dünyanın gülümsemesini geri getirdin!"

Tam o sırada Efe'nin uçurtması rüzgârla sallandı. Eve dönme zamanı gelmişti.

"Yine gelebilir miyim?" diye sordu Efe.

Pofidin Bey göz kırptı. "Ne zaman bir bulutta şekil görürsen, bil ki bir çocuk onu bizim için yapmıştır. Ve ne zaman hayal kurarsan, kapımız sana açıktır."

Efe sabah yatağında uyandı. Hemen pencereye koştu.

Gökyüzünde fil şeklinde kocaman bir bulut duruyordu. Efe gülümsedi ve ona el salladı.